Deel 2 – Onmiddellijke eisen

Het kapitalisme creëert de noodzaak voor arbeiders om zich continu te verzetten tegen hun uitbuiting. Zelfs zonder politieke leiding door socialisten zal de klassenstrijd zich voordoen, hetzij op een lager politiek niveau. Om echter zichzelf te bevrijden moeten arbeiders strijden voor een positief antwoord op alle sociale tegenstellingen, in de eerste plaats door de strijd om democratie te winnen.

Onder het kapitalisme laat democratie twee gezichten zien. Er is een vorm van misleiding waar de massa’s voor de gek worden gehouden om te denken dat ze de macht hebben in de maatschappij, wat haar uitbuiting vereenvoudigd voor de elite. Daarnaast is er een heel gedeelte in de maatschappij waar de markt en kapitalisten alleenrecht hebben; de economie.  Aan de andere kant is er een proces om democratie continu te vernieuwen, een substantiële inhoud te geven. Dit kan enkel daadwerkelijk worden bereikt wanneer de werkende klasse de leiding neemt in de strijd om elk aspect van onze maatschappij te beheren door het volk.

Daarom zetten socialisten democratie niet tegenover socialisme. Democratie is veel meer dan eens per vier of vijf jaar mogen stemmen. Democratie is de heerschappij van het volk, door het volk, voor het volk. Om dat mogelijk te maken moeten we elke juridische, structurele en sociaaleconomische beperkingen of vervormingen opheffen en tegengaan.

2.1 – Het winnen van de strijd voor democratie

Wij staan voor republikeinse democratie:

  • Wij staan voor collectief bestuur en verkozen of uitgelote vertegenwoordiging. Onverkozen vertegenwoordiging is met dit principe niet compatibel; wij streven hierom naar de afschaffing van het koningshuis, de commissaris van de koning, de burgemeester, etc.
  • Afschaffing van de Eerste Kamer met haar getrapte verkiezingen, die enkel dient als conservatieve rem op sociale verandering.
  • Salaris van alle voltijds vertegenwoordigers op het niveau van het loon van een gemiddelde geschoolde arbeider.
  • Jaarlijkse verkiezingen en, waar mogelijk, loting elementen om de oligarchische aspecten van verkiezingen te beperken.
  • Tegen presidentiële structuren waar van bovenaf wordt gedirigeerd, voor de directe verkiezing of loting van elke verantwoordelijke of groep van verantwoordelijken.
  • Ontmantel de AIVD, MIVD en alle andere elementen van het geheime staatsapparaat.
  • Voor lokale democratie. Voor het zoveel mogelijk lokaal – op wijk, plaats, gemeente en provinciaal niveau – uitvoeren met adequate middelen van diensten, planning, belastingen en handhaving.

2.2 – Vrijheid van informatie

Kennis is macht. De Nederlandse staat heeft zich altijd gehuld in geheimzinnigheid, bureaucratische regels en onbegrijpelijke ambtelijke taal. Echte klassenbelangen worden daarmee weggehouden van normale arbeiders. Tegelijkertijd is er een nauwe band tussen de overheid en de eigenaars en beheerders van de massamedia. De pers, radio, televisie en internet zijn in grote mate gemonopoliseerd en dienen niet enkel als een manier om grote winsten te maken, maar ook als platform om continu pro-kapitalistische waarden te verspreiden.

De werkende klasse heeft openheid nodig in de overheid, economie, wetenschap en cultuur, wil het zelf de maatschappij gaan beheren.

  • Schaf het staatsgeheim af. Publieke toegang tot alle overheidsbestanden, kabinetsrapporten, diplomatieke overeenkomsten, belastingdeals, etc.
  • Democratiseer de publieke omroepen. Het management ervan zou verkozen moeten worden. Voor de vrij communicatie van ideeën en tegen elke vorm van censuur.
  • Een einde aan auteursrecht en andere zogenaamde intellectuele eigendomsrechten.
  • Ongelimiteerde vrijheid op het internet zou moeten worden gezien als integraal onderdeel van de vrijheid op informatie. Tegen elke vorm van het massaal in de gaten houden van de bevolking, door de staat of bedrijfsleven.

2.3 – Europa

Socialisten keren zich tegen elke eis voor een terugtrekking uit de Europese Unie. Tegelijkertijd verzetten we ons tegen het EU van de commissarissen, de corruptie en het kapitaal. Nu dat echter de politieke, bureaucratische en economische elite een realiteit hebben geschapen van een confederale EU, moet de arbeidersklasse deze continentale semi-staat nemen als beginpunt, niet terugtrekken binnen de nauwe grenzen van de nationale staat.

De lidstaten van de EU hebben een zekere overeenkomstigheid door geografie, cultuur, geschiedenis, economie en politiek. De EU is geen keizerrijk dat bijeen wordt gehouden door geweld, noch is het louter een handelsblok. Het kapitalisme is nog niet in staat gebleken om dat uit te voeren wat een objectieve noodzaak is geworden, de volledige eenheid van Europa.

Voor de werkende klasse noodzaakt dit de organisatie op het niveau van de EU: Campagnes, vakbonden, coöperatieven en een Socialistische Partij van de Europese Unie zijn noodzakelijk voor de strijd voor betere lonen en arbeidsomstandigheden, voor de strijd voor extreme democratie en voor een politiek alternatief. Socialisten willen geen semi-democratisch, confederale EU, maar een verenigd Europa onder heerschappij van de werkende klasse.

  • Versterk en democratiseer het Europees Parlement: schaf de Europese Commissie en de Raad van Ministers af, houd jaarlijkse verkiezingen, voor volledige parlementaire rechten, enzovoort.
  • Voor een democratisch beheerde Europese Centrale Bank, nationaliseer alle banken in Europa.
  • Voor een gemeenschappelijk belastingstelsel, een gemeenschappelijk sociaal beleid en een gemeenschappelijk economisch beleid. Eén Europees minimumloon. Maak van de nationale schulden een Europese gemeenschappelijke staatsschuld. Streep interne Europese schulden tegen elkaar af. Annuleren van de oneigenlijke schuld.
  • Beëindig het huidige subsidiesysteem voor landbouw. Zet in op een landbouwbeleid dat voorziet in menselijke behoefte, niet winstmaximalisatie, en in lijn is met een duurzaam evenwicht met de natuur.
  • Naar onverdeelde Europese eenheid, naar een Europese Democratische Republiek.

2.4 – Internationale betrekkingen

Uiteraard zal deze politieke macht van de werkende klasse een aantrekkingskracht uitoefenen voor de uitgebuite volkeren van Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Een Europese Democratische Republiek zou in staat zijn bedreigingen van zich af te slaan en zou snel de vlam van universele menselijke vrijheid doen laten overslaan naar de rest van de wereld.

Nederland is een van de grootste wapenexporteurs ter wereld. Het heeft belang bij conflict in de wereld. De strijd tegen het militarisme kan echter niet los worden gezien van de strijd tegen het winstsysteem als geheel.

Socialisten zijn tegen elke imperialistische oorlog, militaire bondgenootschappen en bezettingen. We verzetten ons ook tegen nucleaire, biologische en andere massavernietigingswapens gezien hun inherente onmenselijke karakter.

Vrede kan niet komen van instituten als de Verenigde Naties – een samenraapsel van uitbuiters en moordenaars. Het is de taak van socialisten om de breed gedragen behoefte aan vrede te koppelen aan de noodzaak van revolutie. Enkel door het ontwapenen van de kapitalistische klasse en door de overwinning van het internationale socialisme kan het gevaar van oorlog voor eens en altijd worden bezworen.

Wij staan voor vreedzame verandering, maar we zijn geen pacifisten. Overal staan we aan de kant van de arbeidersklasse in de oorlogen, bovenal revolutionaire burgeroorlogen voor socialisme. Maar bij imperialistische oorlogen hebben wij niks te winnen, en alles te verliezen. Wij zullen daarom streven naar het ontmaskeren van de voorbereidingen op oorlog door de gevestigde elite, de leugens van de sociaal-imperialisten en de illusies die worden gevoed door sociaal-imperialisme.

  • Voor een ontmanteling van de NAVO en andere militaire samenwerkingsverbanden.
  • Voor een uitreding uit de VN, voor een wereldwijde arbeidersbeweging die de humanitaire taken democratisch op zich neemt.
  • Ontmantel alle nucleaire, biologische en andere massavernietigingswapens.
  • Ontmantel het militair-industrieel complex.

2.5 – Belastingen

Socialisten staan voor transparante staat. Directe belastingen hebben daarom de voorkeur boven indirecte. Waar indirecte belastingen niet zijn te vermijden, zijn we voor progressieve belastingen en tegen regressieve.

  • Schaf de BTW af. Het verdwijnen van deze indirecte, regressieve belasting moet worden opgevangen door progressieve belastingen op inkomen en, belangrijker, hoge vermogens en winst.
  • Beëindig het beleid van belastingparadijzen. Een internationaal belastingstelsel, om te beginnen in geheel Europa, stopt de vlucht van kapitaal naar het goedkoopste land.
  • Beëindig speciale belastingregelingen voor grootkapitaal. Maak de gehele werking van het belastingstelsel volledig openbaar en begrijpelijk voor iedereen.

2.6 – Milieu

Ons doel is niet enkel het stoppen van de massale vernietiging van de natuur en behouden wat we nog hebben, maar ook het herstellen en verbeteren van de rijkdom van de natuur, waar dit mogelijk is.

Tegen het vernietigende, verspillende en vervuilende karakter van kapitaal eisen wij:

  • Gratis toegankelijk openbaar vervoer. Nationaliseer het landgoed. Belast vervuilers. Minimaliseer de uitstoot van broeikasgassen naar zo dicht mogelijk bij 0%.
  • Duurzame ontwikkeling. Voor het herstellen van een nauwe verbinding tussen stad en platteland, landbouw en industrie en een omkering van de trend om de bevolking te concentreren in de randstad. Werk en huiselijk leven moeten dichter bij elkaar komen.
  • Betonnen jungles, verstedelijking, megastallen en ongeremde industriële landbouw zijn diepgaand vervreemdend en inhumaan. Steden zouden vol moeten staan met bomen, daktuinen, groene muren, volkstuinen, wildparken en kleine boerderijen.
  • Kustgebieden moeten grote afgeschermde delen hebben waar geen visserij mag plaatsvinden. Doel moet zijn het volledige herstel van het zeeleven en daarmee een duurzame visserij.
  • Waar mogelijk moeten er weer bossen komen, natuurlijke overstromingsgebieden, moerassen, vennen en heidegebieden. Ook moet er ingezet worden op de herintroductie van inheemse planten en diersoorten.

2.7 – Arbeidsomstandigheden en loon arbeiders

Socialisten beginnen daar waar de behoeften van arbeiders zijn, niet naar het kapitalisme zich kan veroorloven. Wij eisen daarom:

  • Een maximum van een vijfdaagse werkweek met een maximum van zeven uur per werkdag. Voor gevaarlijk en veeleisend werk geldt een vierdaagse werkweek van zes uur per dag. De werkdag moet betaalde rustperiodes kennen van niet minder dag twee uur.
  • Een ononderbroken wekelijke rustperiode van niet minder dan 65 uur.
  • Gelijk loon voor gelijk werk.
  • Afschaffing van overwerk in haar huidige vorm. In noodgevallen en andere zulk eventualiteiten moet overwerk vrijwillig zijn, enkel voor korte perioden en met dubbel loon.
  • Een minimum nettoloon moet worden vastgesteld op het niveau dat een volwassene en een kind er een goed leven van kunnen leiden, waar men materieel en cultureel mee deel kan nemen aan de maatschappij. Alle uitkeringen, pensioenen en studententoelages moeten op het niveau zijn van dit minimumloon.
  • Een minimum van zes weken betaald verlof per jaar en betaald vrij tijdens publieke feestdagen. In sectoren die niet kunnen sluiten tijdens feestdagen, zoals de hulpdiensten, geldt dubbel loon.
  • Alle volksverzekeringen dienen volledig te worden betaald door kapitalisten en de overheid.
  • Een beroepsopleiding dient verplicht te worden bekostigd door alle werkgevers aan werknemers.
  • Kinderarbeid dient illegaal te zijn. Voor jongeren tussen 14 en 16 dient de werkweek beperkt te zijn tot vijf dagen in de week en twee uur per dag. Jeugdloon dient te worden afgeschaft, vanaf het moment dat je werkt dien je een volledig loon te krijgen.
  • Iedere arbeiders dient het recht te hebben lid te worden van de vakbond en om te staken.

2.8 – Migrantenarbeiders, racisme en xenofobie

Veel arbeiders in Nederland hebben een achtergrond elders in de wereld. Migratie is vaak het resultaat van armoede, gebrek aan mogelijkheden, oorlog of achtervolging. Kapitaal gaat zonder barrières over heel de wereld. Socialisten zijn principieel voor de vrije beweging van mensen en tegen elke maatregel die voorkomt dat mensen landen kunnen binnengaan of verlaten. Tegelijkertijd willen we een einde aan armoede, het gebrek aan mogelijkheden, oorlog en achtervolging, overal in de wereld.

De kapitalisten gebruiken migrantenarbeiders, zeker illegalen, als de meest makkelijke prooi om uit te buiten. Dit wordt verzekerd door immigratie wetgeving, het gebrek aan veiligheid en politie invallen, detentiecentra en deportaties.

De staat heeft nu een officiële ideologie van anti-racisme. Natuurlijk bestaat institutioneel racisme en xenofobie nog altijd en ook nationaal chauvinisme die de interesses van het Nederlandse kapitaal boven dat van anderen zet en daarmee arbeider tegen arbeider probeert op te zetten.

Migrantenarbeiders zijn niet het probleem, dat zijn de kapitalisten die arbeiders gebruiken om de concurrentie op te drijven. Elke vorm van immigratiecontrole is direct in het belang van onze uitbuiters. Het geeft de staat het recht om te beslissen wie wel en geen toegang mag hebben tot Nederland. Wij sporen actief aan om de organisatiegraad van de vakbeweging onder migrantenarbeiders te verhogen. Het is in het belang van alle arbeiders dat migrantenarbeiders en etnische minderheden integraal onderdeel worden van de maatschappij. Integratie is progressief zolang het niet is gebaseerd op dwang. Om integratie aan te moedigen en daarmee de eenheid van de arbeidersklasse te versterken, stellen wij:

  • Het recht om in de eigen taal te spreken en onderwezen te worden. Het recht van correspondentie met de overheid in de eigen taal.
  • Het recht om Nederlands te leren voor alle migrantenarbeiders en hun families. Werkgevers dienen zorg te dragen voor taalcursussen.
  • Tegen “Fort Europa”. Voor de vrije migratie van iedereen in en uit de EU. Het recht op volledig burgerschap met volledige sociale en politieke rechten voor alle migrantenarbeiders die langer in het land verblijven dan zes maanden.
  • Strijd tegen alle discriminatie gebaseerd op etniciteit of cultuur door de overheid of private partijen.

2.9 – Werkloosheid

Werkloosheid is een integraal onderdeel van het kapitalisme. In tijden van recessie en crisis worden massa’s mensen op straat gezet omdat ze niet winstgevend kunnen worden uitgebuit. Altijd is werkloosheid een geschikt middel voor kapitaal om de arbeidersklasse collectief te disciplineren en om uitbuiting te maximaliseren. Volledige werkgelegenheid, hetzij als gevolg van regeringsbeleid of in perioden van uitzonderlijke economische groei, versterkt het zelfvertrouwen van de werkenden, wat leidt tot hogere lonen en betere arbeidsomstandigheden.

Permanente volledige werkgelegenheid is niet verenigbaar met het voortbestaan van het kapitalisme. De kapitalistische klasse en haar staat zullen alles in het werk stellen om het reserveleger aan werklozen te herstellen om zo de strijdbaarheid van de georganiseerde arbeidersbeweging te ondermijnen.

Onderhouden op minimaal levensonderhoud vormen de werklozen een gemarginaliseerd deel van de bevolking. Een tendens die in stand wordt gehouden en wordt verdiept door criminaliteit, achterstanden in onderwijs en schulden. De enige manier om een einde te maken aan werkloosheid is door een einde te maken aan het systeem dat het veroorzaakt en nodig heeft.

Als onderdeel van de arbeidersklasse dienen de werklozen zo volledig mogelijk te worden geïntegreerd in de arbeidersbeweging. Ze moeten worden omgevormd in een reserveleger voor de revolutie door te eisen dat:

  • Al het werk minimaal moet worden verricht op het niveau van het minimumloon, of dat de uitkering op datzelfde niveau gehandhaafd blijft.
  • Tegen de criminalisering van de uitkeringsgerechtigden. Uitkering is een recht, geen privilege.
  • Goedkope arbeidstrajecten en dwangarbeid in ruil voor uitkering moeten worden vervangen door echte training en scholingstrajecten, dit onder vakbondstoezicht.
  • De werkloze moet het recht hebben om volledig vakbondslid te zijn, met dezelfde rechten als leden met werk.
  • Organisaties van uitkeringsgerechtigden dienen integraal onderdeel te zijn van de vakbeweging. De vakbeweging moet een verbond van werkenden en werklozen worden.

2.10 – Nationalisatie

De historische taak van de arbeidersklasse is om de gigantische transnationale bedrijven volledig te socialiseren. Programma’s om zulke bedrijven te nationaliseren bereiken enkel dat deze worden opgesplitst in inefficiënte nationale eenheden. Geredeneerd vanuit de wereldrevolutie zijn programmatische eisen tot nationalisatie daarom objectief reactionair. Ons vertrekpunt is de hoogste ontwikkelingsgraad van het kapitalisme. Geglobaliseerde productie behoeft geglobaliseerde sociale controle en beheer.

Socialisten verzetten zich tegen de illusie dat nationalisatie op welke manier dan ook gelijk staat met socialisme. Er is niets inherent progressief of socialistisch aan genationaliseerde industrieën.

Echter, specifieke nationalisaties kunnen wel in het belang zijn van de arbeidersklasse. Wij roepen op voor de nationalisatie van het land, de financiële sector, infrastructuur zoals het openbaar vervoer en gas, water en licht.

Geconfronteerd met de dreiging van sluiting, massa-ontslag en kapitaalvlucht, eisen wij:

  • Geen ontslagen. Nationaliseer bedreigde arbeidsplaatsen of industrieën onder arbeiderscontrole en -beheer.
  • Compensatie richting voormalige eigenaars enkel op basis van bewezen behoefte.
  • Er kunnen geen bedrijfsgeheimen zijn voor arbeiders. Open alle boeken en databanken voor inspectie door specialisten die zijn aangesteld door en verantwoordelijk zijn aan de arbeiders.

2.11 – Huisvesting

Socialisten zien huisvesting als een basisrecht. Daarom eisen we:

  • Een grootschalige herinvestering in sociale huisvesting. Aan de nieuwe woningnood dient een einde te komen.
  • Sociale huisvesting dient van hoge kwaliteit te zijn, energiezuinig en met ruime woonruimte. Waar toepasselijk moet er buiten plek zijn voor kinderen om te spelen, voor jongeren om activiteiten te ontplooien en voor andere leeftijdsgroepen om samen te komen.
  • Huisvesting dient te worden verdeeld op basis van behoefte met een huur op basis van een symbolisch bedrag. Er moet sprake kunnen zijn van een levenslang woonverblijf.
  • Gemeenschappelijke woonverblijven, met gedeelde diensten, tuinen, zwembaden, sportverblijven, etc. zouden onderdeel moeten zijn van het woonbestand.
  • Appartementencomplexen dienen democratisch te worden beheerd door de inwoners, in samenspraak met de lokale autoriteiten en relevante vakbonden.
  • Architecten moeten de mogelijkheid krijgen om te innoveren en creatief te zijn. Maar het ontwerp van alle nieuwbouwprojecten en renovaties van oudere woningen dient wel in samenspraak te gaan met de toekomstige bewoners en bredere gemeenschap.
  • Een publieke woningvereniging dient zorg te dragen dat geplande doelen voor het bouwen van huizen worden behaald en om permanente banen te verschaffen aan bouwvakkers en deze te blijven scholen.

2.12 – Gezondheidszorg

Socialisten eisen een volledige, gratis toegankelijke en democratisch beheerde gezondheidszorg die voldoet aan de behoeften van iedereen. Wij presenteren te volgende eisen:

  • Schaf het huidige verzekeringsstelsel af. Terug naar een centraal ziekenfonds, welke progressief wordt gefinancierd.
  • Voor de hoogste kwaliteit in alle sectoren, inclusief tandheelkunde, oogheelkunde en complementaire therapieën die wetenschappelijk zijn bewezen.
  • Voor een sterke focus op preventieve geneeskunde, met name op het gebied van beter en gezonder voedsel.
  • Alle ziekenhuizen en gezondheidscentra dienen te worden beheerd door het personeel en de gemeenschap die ze bedienen.
  • Voor lokale gezondheidszorg die een volledig pallet aan medische zorg bieden.
  • De farmaceutische industrie dient te worden genationaliseerd zodat medisch onderzoek plaats kan vinden op basis van menselijke behoefte, niet voor het maken van winst.

2.13 – Vakbonden

Vakbonden beperken de concurrentie tussen arbeiders, waarmee dus een betere prijs voor arbeidskracht kan worden bedongen. Vakbonden zijn dus een grote vooruitgang voor de arbeidersklasse, waarmee miljoenen arbeiders kunnen worden georganiseerd in collectieve actie tegen de werkgevers.

Van nature zijn vakbonden getekend door sectionalisme. Op zijn best is vakbondsbewustzijn in staat om de omstandigheden van arbeiders te verbeteren binnen de grenzen van het kapitalisme. In het ergste geval vervalt vakbondsbewustzijn in de belangen van kapitaal en offert het de belangen van arbeiders op voor kapitalistische concurrentie en winstmaximalisatie.

Socialisten streven openlijk om vakbonden om te vormen in scholen voor het communisme. Dit doen we door altijd het belang van het geheel te verdedigen, te streven naar arbeiderseenheid en door de actieve leden volledig te betrekken in het beleid.

Onderhandelen is een specialistische activiteit. Om deze reden heeft een vakbond altijd een laag aan officiële functionarissen nodig. Echter, door een gebrek aan democratische controle door en verantwoording aan het lidmaatschap is deze laag verworden tot een conservatieve kaste. Deze bureaucratie is meer geïnteresseerd in deals met bazen en het in stand houden van hun eigen inkomen door leden te werven dan met de klassenstrijd. Als een laag die zich plaatst tussen arbeid en kapitaal heeft het een materiële interesse om het loonsysteem in stand te houden.

Binnen de vakbeweging strijden socialisten tegen de bureaucratie door te eisen dat:

  • Vakbonden zich onafhankelijk dienen op te stellen ten opzichte van de staat of de werkgevers.
  • Geen vakbondsvertegenwoordiger dient meer te verdienen dan de gemiddelde arbeider van diezelfde bond.
  • Alle voltijds vakbondsvertegenwoordigers dienen te worden gekozen door het lidmaatschap, dienen verantwoording eraan af te leggen en moeten direct door het lidmaatschap af te zetten zijn.
  • Arbeiders zijn het beste af bij het steunen van vertegenwoordigers die strijden voor de lange termijn belangen van de arbeidersklasse als geheel.
  • Alomvattende arbeidsraden op de werkvloer waar alle arbeiders, ongeacht hun werk, ongeacht of ze vakbondslid zijn, zijn georganiseerd. Arbeidsraden moeten strijden om invloed uit te oefenen over het aannemen en ontslaan van werknemers, productiviteit en investeringen.
  • Een industrie, een vakbond. Industriële bonden zijn een vooruitgang ten opzichte van vakbonden en zetten arbeiders in een sterkere positie om op te komen voor hun rechten.
  • Vanwege het internationale karakter van het kapitalistische systeem en het bestaan van gigantische transnationale bedrijven, moeten vakbonden zich ook internationaal organiseren.

2.14 – Arbeidersraden

In elke grote slag in de klassenstrijd ontwikkelen zich nieuwe vormen van organisatie, van een hoger niveau, flexibeler en meer algemeen dan bestaande vakbondsstructuren. In Rusland werden ze “sovjets” genoemd, in Duitsland “Räte”, in Groot-Brittannië “councils of action” en bij ons arbeidersraden.

Deze raden omarmen en coördineren iedereen die in strijd is en hebben daarmee het potentieel om de basis te vormen van de toekomstige arbeidersstaat. Wij moedigen elke ontwikkeling in deze richting aan.

2.15 – Milities

Socialisten zijn tegen het leger en voor een bewapende bevolking. Dit principe zal nooit volledig door de kapitalistische staat worden doorgevoerd. Het moet worden gewonnen, in de eerste plaats door de arbeidersbeweging die zichzelf beschermd middels een arbeidersmilitie.

Deze organisaties ontwikkelen zich uit de klassenstrijd zelf: het verdedigen van stakingen, massale demonstraties, bedrijfsbezettingen, het afslaan van fascisten, etc.

Als de klassenstrijd heviger wordt, ontstaan de voorwaarden voor arbeiders om zichzelf te wapenen en secties van het gewapende apparaat van de staat te winnen voor onze kant. Elke gelegenheid die zich hiertoe voordoet moet ten volle worden benut. Waar de mogelijkheid zich voordoet moet de arbeidersklasse zichzelf bewapenen met alle wapens om een revolutie mogelijk te maken.

Om dit te ondersteunen eisen wij:

  • Zet geen politie en leger in tegen de arbeidersbeweging. Geen gewapende militairen op straat in vredestijd. Schaf anti-terreurwetgeving af.
  • Tegen een nationale politie, voor democratische verantwoording van lokale politietaken aan de gemeenteraad.
  • Verdedig het vakbondsrecht van de politieagenten en de soldaten. Breid deze uit naar het recht om politieke vergaderingen en organen van politieagenten en soldaten op te richten.
  • Verkozen officieren met een gemiddeld arbeidersloon en afschaffing van alle privileges.
  • Iedereen moet het recht hebben op wapengebruik en training hierin om zichzelf te verdedigen.
  • Reduceer het staand leger tot het verkozen officierenkorps, de tijdelijke dienst voor zware eenheden (artillerie, vliegtuigen, tanks, …) tot maximaal 15 jaar, de beheerders en ontmijners van zware explosieven, en het tijdelijk opleidingskader tot maximaal 15 jaar.
  • De vervanging van het leger door een volksmilitie onder democratische controle.

2.16 – Vrouwen

Vrouwen zijn onderdrukt door het systeem van uitbuiting en de verdeling van arbeid. Vrouwenonderdrukking bestaat sinds het begin van de klassenmaatschappij. Met het einde van uitbuiting komt er een begin aan een nieuw tijdperk van vrouwenemancipatie. Daarom is de strijd voor beide diep met elkaar verbonden.

Vrouwenemancipatie is geen kwestie voor vrouwen alleen. Net zoals het einde van de klassenuitbuiting een kwestie voor vrouwen is, zo is ook vrouwenemancipatie een kwestie voor mannen. De strijd voor socialisme en de emancipatie van de vrouw kunnen niet worden gescheiden.

Vrouwen dragen de lasten van het voeden van baby’s, huishouden, inkopen doen, koken voor het hele gezin, naar school brengen van kinderen, etc., welke gratis worden uitgevoerd. Vanwege de eindeloze druk op de tijd wordt zulk werk op een razend tempo gedaan, demoraliseert het en doet het tekort op een volledige culturele ontwikkeling.

Ontwikkeld kapitalisme heeft de materiële basis gecreëerd voor de bevrijding van de vrouw. Maar vrouwen kunnen niet volledig emanciperen totdat de verdeling van arbeid is verdwenen en zonder kapitalistisch recht achter zich te laten, wat concreet betekent: tot eenieder wat er aan arbeid is gedaan.

In Nederland hebben vrouwen een formele gelijkwaardigheid met de man verworven. Maar het kapitalistische systeem maakt dit tot een aanfluiting. Op het werk, thuis, in de vakbeweging, bij de gevestigde politieke partijen, in cultuur, in georganiseerde religie en elders hebben vrouwen nog steeds te maken met ongelijkwaardigheid, discriminatie en onderdrukking.

Er heeft zich in de afgelopen decennia een grote vlucht plaatsgevonden in de deelname van de vrouw in de economie. De norm hier is dat vrouwen worden uitgebuit als goedkope arbeidskrachten en thuis als huisslaven. Ze hebben daarom een dubbele last.

Vrouwen hebben hun eigen problemen en eisen. Deze eisen gaan echter niet in tegen de eisen van de arbeidersklasse als geheel, ze versterken elkaar juist.

  • Maak van formele gelijkwaardigheid werkelijke gelijkwaardigheid. Sociaal, economisch, politiek en cultureel moeten er substantiële stappen naar gelijkwaardigheid worden gezet.
  • Open gratis toegankelijke, publiek beheerde 24-uurs kinderopvang zodat er volledig kan worden deelgenomen aan het sociaal leven buitenshuis. Open hoog kwalitatieve kantines met goedkope prijzen. Zet wasserijen en huisschoonmaakdiensten op die worden gerund door de lokale en nationale overheid. Dit als eerste stappen naar een volledige socialisatie van het huishouden.
  • Volledig betaald zwangerschapsverlof tot 12 maanden voor beide partners, welke drie maanden voor geboorte kan worden opgenomen door de moeder. Van dit verlof is minimaal drie maanden verplicht, om zo gelijkwaardigheid te bevorderen alsook een eerste band met het kind te scheppen.
  • Vrije mogelijkheid tot abortus en vrije beschikbaarheid van anticonceptiemiddelen.
  • Een mogelijkheid voor ouders om betaald verlof te krijgen om te zorgen voor zieke kinderen.
  • Een maximum van een zes-urige werkdag voor alle zogende moeders.
  • Volledige steun aan alle vrouwen die huiselijk geweld ontvluchten.

2.17 – Jongeren en onderwijs

Jongeren worden gebruikt als goedkope arbeidskrachten, worden seksueel bewaakt en beschuldigd van sociale achteruitgang. Het systeem misbruikt jongeren ook als consumenten. Elk ideaal, elk kunstzinnig talent wordt beoordeeld op het voldoen aan kunstmatige behoeften. Er zijn vele die de de verdraaide waarden van het systeem verwerpen. Maar in de wanhoop ontwikkeld dit zich meestal in nihilisme en vluchtgedrag – welke ook tot waren zijn gereduceerd door het kapitalisme.

Jongeren hebben zwaar te lijden onder de neergang van het kapitalisme. Jonge arbeiders zijn minder vaak lid van een vakbond en hebben dus minder bescherming. Dakloosheid, werkloosheid en seksueel misbruik komen disproportioneel vaak voor onder jongeren.

Het educatiesysteem is een essentieel strijdtoneel. Voortgezet onderwijs is van een nauw, fantasieloos karakter, wat obsessief is gefocust op het behalen van doelen en examens. Officiële programma’s om jongeren aan het werk te krijgen zijn vaak van middelmatig niveau, vaak ontworpen zodat de overheid kan doen alsof het geen probleem is dan het daadwerkelijk jongeren in staat stelt de benodigde vaardigheden te krijgen om hun toekomst op te bouwen.

De volgende eisen zijn van cruciaal belang voor jongeren:

  • Verplicht onderwijs tot en met 16 en vanaf die leeftijd in een volledig democratisch systeem. Voortgezet onderwijs dient van een veelzijdig karakter te zijn, om zo zowel technische als persoonlijke kwaliteiten en vaardigheden te ontwikkelen, alsook wetenschappelijk inzicht en kennis op sociaal, historisch en artistiek vlak.
  • Hoger onderwijs moet een recht zijn, geen privilege. Schaf het collegegeld af. Iedereen dient de mogelijkheid te hebben om zichzelf intellectueel en kritisch te ontwikkelen tot het volledige potentieel.
  • Voor academische vrijheid in onderwijs en onderzoek.
  • Studenten vanaf 16 jaar dienen een toelage te krijgen op het niveau van het minimumloon.
  • Geen overheidsfinanciering of belastingvoordeel voor onderwijs van een religieus of privaat karakter. Schrap deze voorzieningen uit artikel 23 grondwet.
  • Voorziening in huisvesting/hostels waar jongeren naar keuze zelf kunnen intrekken voor langere of kortere termijn als deze hun ouders verliezen of waar verder wonen in het ouderlijk huis onmogelijk wordt.
  • Het recht voor iedere jongere die het onderwijs verlaat op een baan, met gepaste technische training en volledige rechten.
  • Verwijder alle obstakels voor jongeren om deel te nemen aan het sociaal leven. Actief en passief kiesrecht vanaf 16 jaar.
  • De voorzieningen van een breed scala aan sport en culturele centra onder controle en beheer van vertegenwoordigers die door jongeren zijn gekozen.
  • We erkennen het recht van individuen om seksuele relaties aan te gaan die zij willen aangaan, tenzij dit ingaat tegen de rechten van anderen.
  • Een uitgebreide voorziening in scholing en begeleidende faciliteiten op alle seksuele gebieden, vrij van moralistisch oordelen. Dit is essentieel voor jongeren om zich te ontwikkelen op het gebied van seksualiteit en voortplanting.

2.18 – Pensioengerechtigden en ouderen

Mensen verdienen een veilig, waardig en comfortabele oude dag. De behoeften van de ouderen moeten volledig gegarandeerd zijn en zijn gebaseerd op basis van recht. Ouderen mogen niet ten prooi vallen aan vernedering en angst door te moeten vertrouwen op liefdadigheid. Het doel van deze eisen is om de gehele arbeidersbeweging te mobiliseren voor de rechten van de gepensioneerden:

  • Geen verplichte pensionering op basis van leeftijd. Voor het recht van pensionering vanaf de leeftijd van 60 jaar voor alle arbeiders en 55 jaar voor zwaar en gevaarlijk werk.
  • De AOW dient te worden vastgesteld op het niveau van het minimumloon en dient te worden betaald aan iedereen die de pensioenleeftijd heeft bereikt en wil stoppen met werken.
  • Ouderen moeten zelf uitmaken hoe ze willen leven. De overheid moet zeker stellen dat ouderen zelfstandig verder kunnen leven als ze dit willen en voor zover dit nog fysiek en mentaal mogelijk is.
  • Sociale aangelegenheden voor ouderen moeten democratisch worden beheerd en gesubsidieerd door de overheid, niet door liefdadigheidsinstellingen.
  • Het comfort en de waardigheid van de stervenden moeten ten alle tijde worden verzekerd. Euthanasie en het verder afhandelen van het lichaam moet gebeuren volgens de wensen van het individu.

2.19 – Seksuele vrijheid

Homo’s, lesbiennes, biseksuelen, transgenders, etc. worden vaak vervolgd of zwartgemaakt. Ze worden weggezet als bedreigingen voor religieuze waarden, seksuele normen en het traditionele gezin – de basis economische eenheid in de kapitalistische maatschappij.

In de afgelopen decennia zijn grote stappen gemaakt in de richting van HLBT-emancipatie. Toch zijn zij nog steeds buitenproportioneel het slachtoffer van dakloosheid, discriminatie, pesterijen en geweld. De verworven rechten zijn meer dan zelden alleen van toepassing voor degenen met een elitaire afkomst, terwijl ze vaak niet aansluiten op de behoeften van HLBT mensen uit de arbeidersklasse.

Bekrompen opvattingen verdelen de arbeidersklasse en dienen zij die pleiten voor een autoritaire overheid. De arbeidersklasse moet worden gemobiliseerd om seksuele vrijheden te verdedigen en te versterken.

  • Decriminalisatie van alle vrijwillige seksuele relaties. Beëindig politie- en andere overheids intimidatie.
  • Lesbiennes en homo’s dienen dezelfde rechten te hebben en behouden als heteroseksuelen: Huwelijk voor de wet, kunstmatige inseminatie, adoptie en pleegouderschap. Geen discriminatie in voogdijzaken op basis van seksuele voorkeur.
  • Geen discriminatie op seksuele achtergrond in arbeidsrelaties.
  • Decriminalisatie van prostitutie om het zo te onttrekken van strafrecht. Voor de zelf-organisatie van sekswerkers om hun omstandigheden te verbeteren. Sekswerkers dienen toegang te hebben tot gespecialiseerde gezondheidszorg en andere diensten om de gevaren van hun werk te verminderen. Maatregelen dienen te worden genomen om sekswerkers meer mogelijkheden te geven.

2.20 – Misdaad en justitie

Misdaad kan enkel worden begrepen in de context van de maatschappij. In de klassenmaatschappij is misdaad een product van vervreemding, behoefte of verzet. Onder het kapitalisme is strafrecht tegen de arbeidersklasse, irrationeel en inhumaan. Bezit wordt als primair gezien, de persoon is alleen van waarde als middel om bezit in stand te houden en te vergroten.

Tegen deze gang van zaken eisen wij:

  • Alle rechters en functionarissen van het Openbaar Ministerie dienen te worden verkozen en moeten kunnen worden afgezet.
  • Voer het jury-systeem in. Iedereen die verdacht wordt van een misdaad waartegenover een gevangenisstraf kan worden geëist, kan ervoor kiezen om voor een jury terecht te staan.
  • Boetes moeten proportioneel zijn aan iemands inkomen.
  • De gevangenis dient altijd een laatste middel te zijn. Gevangenen moeten de mogelijkheid hebben zich volledig te kunnen ontwikkelen als mens. Iedere gevangene dient enkel te worden opgesloten binnen een korte afstand tot zijn of haar thuissituatie; als dit onmogelijk is moeten de reiskosten voor bezoek van de familie volledig worden vergoed.
  • Geen eigen bijdrage van gevangen. Gevangenen moeten kunnen werken voor minimumloon.
  • Het gevangenisleven dient zo normaal als mogelijk te zijn. Het doel van de straf moet rehabilitatie zijn, niet wraak.
  • Alle gevangenen moeten actief en passief kiesrecht hebben. Voor stemlokalen in gevangenissen zelf.

2.21 – Religie

Georganiseerde religie speelt geen progressieve rol voor de arbeidersklasse in haar strijd tegen de huidige heersende klasse. Hoewel socialisten elk bijgeloof willen achterlaten, zijn we tegelijk ook de meest consequente strijders voor het recht van het individu om welke religie dan ook te belijden.

  • Voor een volledige scheiding tussen kerk en staat: afschaffing van de Zondagswet, vervang Christelijke feestdagen voor seculiere, verwijder alle referenties naar God en ambtsgebeden in overheidszaken, schaf religieus onderwijs af, beëindig alle subsidies voor religieuze instituten, onteigen alle eigendom van de kerk die niet direct faciliterend wordt gebruikt voor het belijden van het geloof.
  • Vrijheid voor alle religieuze culten. Vrijheid voor atheïstische propaganda. Religieuze organisaties en individuen hebben het recht om hun ideeën te verspreiden en mensen te bekeren. Tegenstanders hebben datzelfde recht.

2.22 – Midden- en kleinbedrijf

Mensen in het midden- en kleinbedrijf, inclusief kleine boeren, vormen een laag van kleinburgers in de Nederlandse samenleving. Ze voeren een onzeker bestaan en zijn onderhevig aan hoe monopoliekapitaal opereert.

De kleinburgerij werkt alleen, samen met familieleden of een paar werknemers. Een combinatie van de dreiging om failliet te gaan en de aspiratie om een grote kapitalist te worden drijft ze om zichzelf af te beulen: meestal langere uren en onder slechtere omstandigheden dan veel leden in de arbeidersklasse.

Elke laagconjunctuur in de kapitalistische economie confronteert de kleinburgerij met financiële catastrofe. Hoewel de afbraak van deze laag economisch progressief is, heeft de arbeidersklasse een politiek belang bij het verdedigen van de kleinburgerij tegen het misbruik en de manipulaties van het grootkapitaal en de banken, waardoor de arbeidsomstandigheden, baanzekerheid en de levensstandaard worden verbetert voor loonarbeiders in deze sectoren.

  • Verdedig het vestigingsrecht voor midden- en kleinbedrijf door lage huren aan te houden.
  • Annuleer schulden aan banken die het gevolg zijn van onredelijk hoge rentes.
  • Garandeer de onmiddellijke betaling van rekeningen van grootkapitaal aan midden- en kleinbedrijf.
  • Moedig de vorming van productiecoöperatieven aan via de ondersteuning in wetenschappelijk en technisch advies, onderzoeksfaciliteiten, administratieve infrastructuur, subsidies voor kapitaal investeringen, etc.